Stom (heimelijke genoegens #3)

Heimelijke genoegens van het ouderschap Onze jongste telg zit momenteel in de “meisjes zijn stom” fase. Hij verwoordt het zelf anders, hij verkondigt namelijk (te pas en te onpas) dat hij allergisch is voor meisjes. Gelukkig zijn er een paar uitzonderingen, zoals zijn nichtje en zijn vriendinnetje (als in: speelkameraadje). Op school speelt hij wel met meisjes, maar daar vertelt hij liever niets over thuis. Want ja, dat zou natuurlijk stom zijn.

Het feit dat mama ook een meisje is (was…), dat ging aan onze knul totaal voorbij. Misschien maar beter ook, alhoewel het voor hem wel zou verklaren waarom mama soms van die stomme dingen doet (zoals oneindig lang kletsen met andere mama’s, veel te hard meezingen met de radio, een soort van verf op haar gezicht smeren om er zogenaamd beter uit te zien of heel vreemde bewegingen maken die ze vervolgens dansen noemt).

ninja-turtleToch bleek ons jongetje wel in de gaten te hebben, dat mama een uit de kluiten gewassen soort van meisje is. Hij gaf zijn moeder namelijk een bijzonder compliment afgelopen week. Tijdens het spelen, verklaarde hij: “Mama, jij bent een echte meisjes Ninja Turtle!”

Yes! Daar wordt elke moeder blij van, toch? Nou ja , misschien niet echt, maar ik vond het een ontroerend moment. Ik wilde hem knuffelen en een dikke kus geven, maar wist me in te houden. Natuurlijk zal hij nog vaak genoeg roepen, dat “mama stom is”, maar dan is dat in elk geval niet omdat mama een meisje is!

Heimelijke genoegens #2

genoegens 2Zodra er kinderen zijn, is het gedaan met je privacy. Rustig aan de telefoon, ontspannen in bad, alleen naar de wc, het is allemaal verleden tijd. Het lijkt wel of ze het ruiken. Zodra je een poging waagt, staan ze ineens voor je neus en hebben ze je enorm dringend nodig. En dan wel meteen, nu, nee, even wachten kan echt, echt niet.

En hoe zeer ik ook genoten heb van de peuterpraatjes en gekke streken van onze jongste… nu hij kleuter is geworden, gaat er een (herontdekte) wereld voor me open. Zo lukt het nu om ongestoord te bellen, zonder krijsende of anderszins kabaal makende kinderen op de achtergrond. Wat een zaligheid! Rustig op de wc zitten, zonder allerlei dringende problemen op te moeten lossen vanachter de gesloten deur. Wat een rust!

En dan de aller, aller fijnste… ontspannen in bad! Wat een ongekende luxe. In bad kunnen gaan, zonder jengelende kinderen die proberen de deur te forceren. Mooi en grappig dat de komst van kinderen je laat genieten van kleine momenten, die voorheen vanzelfsprekend waren.

Heimelijke genoegens #1

heimelijke genoegens van het ouderschap #1

Het is echt niet zo dat ik het leuk vind wanneer één van de kinderen ziek is. Maar dat zieke, zielige hoopje mens is wel ontzettend knuffelbaar en rustig. En laten dat nou net twee dingen zijn waar ik ontzettend van kan genieten!

Ook is het heerlijk om weer “nodig” te zijn. De, veel te snel zelfstandig wordende, prullekes kunnen als ze ziek zijn eventjes niet zonder papa of mama. Zo’n patiëntje heeft zorg nodig en heel veel liefdevolle kroelen!

En wat ook zo fijn is van een grieperig kindje: het moment waarop het weer beter is. Na de periode van rust en stilte, voelt de onophoudelijke woordenstroom ineens als een verademing. Zo heeft onze jongste na een paar dagen buikgriep dan ook weer babbels voor tien en als ik hem wil kroelen, loopt hij heel hard weg. Alles is weer bij het oude!